Zilvermeeuw

Herring Gull, Larus argentatus - Meeuwen (Laridae)

De zilvermeeuw is een algemene vogel van de kust en het binnenland. De jonge zilvermeeuw is overwegend bruin en krijgt stap voor stap het verenkleed van de volwassene. De zilvermeeuw eet vrijwel alles, ook brood en patat. Hij broedt in kolonies in duingebieden. Omdat vossen de nesten daar vaak leegroven neemt de zilvermeeuw steeds vaker zijn toevlucht tot daken in steden.

Herkenning

De volwassen zilvermeeuw heeft een witte kop, staart en onderzijde, grijze vleugels en rug. Zijn vleugelpunten zijn zwart met witte vlekken. Een jonge zilvermeeuw is geheel gruisbruin. Pas in de tweede winter krijgt die grijze bovendelen. De zilvermeeuw lijkt sterk op de geelpootmeeuw en de stormmeeuw en is vooral te onderscheiden door zijn roze poten. Zit qua grootte tussen kleine en grote mantelmeeuw in. Het uit elkaar houden van eerste winter kleine mantelmeeuwen en zilvermeeuwen vraagt om een blik op de tertials. Bij de zilvermeeuw hebben die duidelijk gekartelde randen.

Geluid

Vrij luidruchtig met lange uithalen, hoger dan roep van kleine mantelmeeuw. Alarmroep: kort 'kjaa'.


55-67 cm, spanwijdte 125-155 cm


Deze soort lijkt op:


Leefwijze

Broeden

Begint vanaf eind april aan de broedperiode. Heeft één broedsel per jaar met 2-3 eieren. Broedduur 25-33 dagen. Vooral het vrouwtje broedt de eieren uit. Broedt voornamelijk in kustgebieden op de grond . Doordat vossen de nesten regelmatig leegroven, verlegt hij zijn broedgebied deels naar steden waar hij op daken broedt. Na 35 tot 49 dagen kunnen de jongen vliegen.

Leefgebied

Broedt en leeft langs de kust, vooral op de Waddeneilanden en de Delta. In kolonies in duinen, op kwelders, schorren en dijken. Maar ook landinwaarts rond rivieren en meren en laat zich ook in de stad zien, waar op daken wordt gebroed. Ook veel in weilanden.

Voedsel

Is een alleseter. Van zeebanket - vis, schelpdieren - tot aan menselijk etensresten als friet en brood, aas, eieren en kuikens van andere kustvogels. Ook wormen in weilanden. De zilvermeeuw zoekt eten in groepen, samen met andere meeuwsoorten. Hij volgt vissersboten, bezoekt vuilnisbelten of haalt een maaltje op bij geploegde akkers. Is vindingrijk. Breekt schelpen open door ze van grote hoogte te laten vallen.

Vogeltrek

Nederlandse zilvermeeuw blijft vooral in Nederland. Hoewel sommige individuen wel naar het zuiden vliegen. In de winter bezoeken ook zilvermeeuwen uit Noord- en Oost-Europa ons land.


Verspreiding en aantal

talrijke broedvogel | jaarrond aanwezig | wintergast in groot aantal

jan feb mrt apr mei jun jul aug sep okt nov dec

Talrijke vogel. Populatie is wel aan het teruglopen sinds de jaren negentig. Het aantal broedparen is sindsdien bijna gehalveerd.

Aantallen in Nederland

Aantal broedparen 49.000-51.000 (in 2012)
Geschat maximum aantal overwinteraars/doortrekkers 160.000 (in 2005-2010)

Bron: Sovon Vogelonderzoek Nederland

Meer weten over trends? Kijk op sovon.nl.

Waarnemingen

Meer waarnemingen op Waarneming.nl

Kijktip

Goed te zien op stranden en in duinen, maar ook in steden en op akkers.

In Europa

In Europa komt de zilvermeeuw voor in het noordwesten, hoofdzakelijk langs de kust. In Finland en Zweden broedt de zilvermeeuw echter ook volop in het binnenland. Aan de rand van het verspreidingsgebied mixt de zilvermeeuw volop met verwante meeuwensoorten en krijgt gemende jongen.

Meer informatie


Bescherming

Europees gezien niet bedreigd, maar aantallen in veel landen nemen wel af als gevolg van overdekken van vuilnisbelten en toename van vos. Hierdoor zijn vastelandskolonies verlaten.

Wat wij doen

Vogelbescherming zet zich op allerlei manieren in voor de bescherming van belangrijke vogelgebieden in Nederland, zoals het duin- en kustgebied of het Waddengebied, waar ook vaak zilvermeeuwen broeden of voedsel zoeken. Dat doen we door kennisoverdracht en door voorbeeldprojecten. Verder maakt Vogelbescherming zich sterk voor een meer duurzame visserij, zoals in het Waddengebied en in het IJsselmeer én voor natuurreservaten op de Noordzee.

Wat kunt u doen

Laat meeuwenkolonies in de broedtijd met rust. In de steden langs de kust is het zaak om vogels niet te voeren, geen etensresten op straat te gooien en ondergrondse vuilcontainers en af te sluiten prullenbakken aan te brengen. Op die manier is mogelijk ervaren overlast in te dammen. Draden en gaas kunnen voorkomen dat zilvermeeuwen op daken gaan broeden.

Meer weten?

Actuele berichten

Downloads


Wet- en regelgeving

De zilvermeeuw is een beschermde inheemse diersoort. Net als alle andere vogels die van nature in het wild in Nederland voorkomen zijn zilvermeeuwen beschermd op grond van de Europese Vogelrichtlijn. De bescherming van de zilvermeeuw is in Nederland geregeld in de Flora- en faunawet.

Algemene regels

De Flora- en faunawet bevat een aantal verboden handelingen die van toepassing zijn op alle inheemse vogels, waaronder de zilvermeeuw. Deze verboden gelden in heel Nederland. De wet verbiedt:

  • het doden, verwonden, vangen (artikel 9)
  • het opzettelijk verontrusten (artikel 10)
  • het beschadigen, vernielen, uithalen, wegnemen of verstoren van nesten, holen of andere voortplantings- of vaste rust- of verblijfplaatsen (artikel 11)
  • het zoeken, rapen, uit het nest nemen, beschadigen of vernielen van eieren (artikel 12)
  • het bezit, het vervoer en de handel in de vogels dan wel eieren, nesten of producten daarvan (artikel 13)

Uitzonderingen op de verboden zijn onder strikte voorwaarden mogelijk. Daarvoor is een ontheffing of een vrijstelling nodig.

Bijzondere regels

De Flora- en faunawet biedt gedurende het broedseizoen bescherming aan de nesten van de zilvermeeuw, inclusief de functionele omgeving om het broeden succesvol te laten zijn. Er zijn geen natuurgebieden voor deze soort aangewezen op grond van de Natuurbeschermingswet 1998.

Meer weten?

© Foto's: AGAMI   © Illustraties vogels: Elwin van der Kolk   © Video's: Natuur Digitaal