Grote bonte vs. middelste bonte (specht)

Vrijwel iedereen is bekend met de grote bonte specht; in Nederland de meest algemene specht. Grote bonte komen in vrijwel het hele land voor en nemen nog steeds in aantal toe, onder meer door het ouder worden van de bossen. Ieder bosje of zelfs tuin met een paar bomen is al geschikt. Ook de middelste bonte specht gaat het voor de wind. Was het tot de laatste eeuwwisseling nog een zeldzame broedvogel, ze breiden zich steeds verder uit vanuit het oosten en zuiden van het land. Vrijwel iedere provincie heeft inmiddels ‘mibo’s’, zoals ze ook wel worden genoemd.

Normaal gesproken zijn volwassen grote bonte spechten goed te onderscheiden van de andere spechten. Het is hierbij voldoende om op de kop te letten. Mannetjes hebben op hun zwart-witte kop een rood achterhoofd en vrouwtjes niet. Jonge – pas uitgevlogen – grote bonte spechten hebben daarentegen een volledig rode kruin. En daarmee lijken ze wel wat op de iets kleinere middelste bonte specht.

Maar ondanks de rode kopkap van jonge grote bonte spechten zijn er wel duidelijke verschillen tussen beide soorten. Zo is het koppatroon opvallend anders. Middelste bonte spechten hebben namelijk een opener gezichtsuitdrukking doordat de lange, zwarte streep op de zijhals bij deze soort niet is verbonden met het achterhoofd. Ook is de rode kruin bij de grote bonte begrensd door een zwarte lijn. Daarnaast zijn mibo’s meer gestreept op flanken en buik. Tenslotte zijn middelste bonte spechten soms op hun geluid te herkennen. Vooral hun wat gaaiachtige roep die klinkt als een nasaal kwèè-kwèè-kwèè is uniek.