Nieuwe nestkast voor de steenuil

Al jaren maakt Koen Rombouts ’s ochtends of in de avondschemering een wandeling langs de Waal. Vaak ziet hij dan een steenuil in de holte van een knotwilg zitten. “Het is het vaste woongebied van een paartje”, zegt hij. “Meestal zie ik ze in het zonnetje in de knotwilg zitten.” Een paar maanden geleden zag Koen tot zijn schrik dat de nestkast van de steenuil uit de boom was verdwenen. “Ik heb aangebeld bij de boerderij. De eigenaresse bleek sinds een jaar weduwe en ze had geen idee waar de kast was gebleven. Misschien had haar man hem zonder het te zeggen voor diens overlijden tijdens het knotten van de wilgen verwijderd. De boerderij was inmiddels verkocht, een week later zou de sleuteloverdracht zijn. Er kwam een gezin met jonge kinderen wonen.”

Bij de naastgelegen boerderij, een b&b, waar Koen ook had aangebeld, bleek er met de nestkast die op het terrein hing óók iets aan de hand. Deze kast bleek uit de boom te zijn gevallen. “De bewoners durfden zelf de ladder niet op en wachtten tot hun tuinman dat zou doen.” Mogelijk wisselt het paartje steenuilen in het gebied voor het broeden jaarlijks van nestkast. Eenmaal op de hoogte, ging Koen nadenken hoe hij het nestelprobleem voor de uiltjes kon oplossen. Hij nam contact op met Vogelbescherming Nederland en kreeg via iemand van de vogelwerkgroep in Wijchen twee nestkasten. “Op een avond na mijn werk heb ik ze opgehaald.” 

Samen met zijn twaalfjarige dochter hing Koen zelf een van de nestkasten op op het terrein van de b&b, grenzend aan dat van de boerderij. Bij de Gamma had Koen balkjes resthout gehaald, ter ondersteuning van de kast. “Toen ik vertelde dat het voor een goed doel was, hoefde ik er niet voor te betalen.” Ook de tweede nestkast zal op het terrein van de b&b een plekje krijgen.

Koen hoopt dat nieuwe generaties net zo de natuur omarmen als hij dat doet. “Wij wonen in het buitengebied bij de Waal. Er leven lepelaars, ganzen en uilen. Ik hoop dat die behouden blijven, en dat de nieuwe bewoners bijvoorbeeld de knotwilgen niet gaan rooien. Zo kan ook de volgende generatie ervan genieten.” Het ophangen van nestkasten was voor Koen niet geheel nieuw: toen hij twaalf jaar oud was, maakte zijn vader zelf nestkasten voor kool- en pimpelmezen, die ze zelf met een ladder ophingen. “Dat heeft indruk op me gemaakt.”

Koen had in Vogels, het ledenblad van Vogelbescherming, gelezen over het Jaar van de Steenuil, uitgeroepen door Sovon en Vogelbescherming. Terwijl de populatie steenuilen in de jaren vijftig nog op 25.000 paar werd geschat, zijn dat er nu zo’n 8000 tot 9500. De terugloop heeft te maken met de intensivering van de landbouw. Het is steeds moeilijker voor de uilen om voedsel te vinden en nestgelegenheid. Dankzij de inzet van vrijwilligers van STONE is de achteruitgang intussen wel gestopt. De uilen profiteren van de voor hen opgehangen nestkasten en andere beschermingsmaatregelen. Vogelbescherming zet zich samen met STONE in voor het broodnodige verdere herstel van de populatie.