In Memoriam Gerard Boere (1942 – 2026)

Imposant. Denkend aan bioloog Gerard Boere is dat een eerste typering die opkomt. Hij behoorde tot een select gezelschap van mensen die de wereld al vroeg de ogen opende voor de noodzaak van internationale vogelbescherming. Maar niet alleen dat, hij gaf daar vanuit een ongekende diversiteit aan functies ook vorm en inhoud aan.

Bijvoorbeeld in zijn functie ‘Internationale natuurbescherming’ bij het ministerie van LNV (1988-2004). Maar ook in een schier oneindig aantal internationale bestuursfuncties, variërend van de International Wader Study Group tot de Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA). In Nederland was hij onder meer actief voor de Nederlandse Ornithologisch Unie, Vogelbescherming en SOVON. En nog dichter bij huis voor ‘zijn’ Vogelwerkgroep De IJsselstreek.

Vanuit een krachtige persoonlijkheid en overtuigingskracht kon Gerard bruggen bouwen en mensen verbinden, geholpen door zijn innemendheid, rustige uitstraling en een geduldig luisterend oor. Eén van de bruggen die Gerard bouwde was met Russische natuurbeschermers, dankzij de weg naar openheid (Glasnost) die Gorbatsjov tot stand bracht. Met Russische confrères ondernam hij (ruige) expedities voor onderzoek naar ganzen, steltlopers en de mysterieuze dunbekwulp.

Koersend op kompas trokken ze daarvoor door de oneindige toendra’s van Noord-Siberië en de moerassige gebieden zuidelijker, rond Novosibirsk. In 2024 verscheen hierover zijn boek ‘In Siberië zijn geen wegen, alleen richtingen’. Met zijn ervaringen was hij Vogelbescherming behulpzaam bij het opzetten van de Oekraïense Vogelbescherming en BirdLife-partner USPB, zo’n 25 jaar geleden. Toen nog onwetend welke rampspoed het land zou overvallen.

Je zou Gerard natuurdiplomaat kunnen noemen. Maar evenzogoed avonturier en veldwerker. Een doorpakker ook, met een niet aflatende energie om concrete stappen te zetten naar een betere vogel- en natuurbescherming. Met een scherp oog voor goede documentatie en het belang van onderzoek, waaronder het ringen van vogels en tellingen. Vanuit zijn vele kwaliteiten, niet in de laatste plaats zijn kennis en gedrevenheid, legde Gerard rotsvaste fundamenten voor de bescherming van (trek)vogels. Fundamenten, waarop de huidige generatie voortbouwen. In de waan van de dag ligt het risico verscholen dat wel eens te vergeten. Des te meer reden om de memorie levend te houden aan grootheden als Gerard Boere, die daar zo eminent aan hebben bijgedragen. 

Ook vanuit deze plek wensen wij zijn vrouw, familie en vrienden alle kracht en onderlinge troost bij het verscheiden van Gerard.