De koningsgier en vrienden

De natuur, met vogels als belangrijk onderdeel, is een belangrijk onderdeel van de economie van Costa Rica. Enorm veel mensen doen hun best om de vogeltoerist te behagen én die ervoor te laten betalen. Dat hebben ze inmiddels tot een ware kunst verheven. Bij de planning van onze tour hadden we, als tegenwicht voor alle beloofde kleine vogeltjes, het kunnen zien en fotograferen van de koningsgier en van verschillende uilen ‘verplicht’ gesteld. Ik houd nu eenmaal van een beetje massa! Dat liep goed af.

Onze gids verlengde de tour voor een kleine groep en nam ons voor een dagtrip mee naar de Laguna Lagato Lodge. Een prachtige tropische lodge in de ‘middle of nowhere’ met een terrein dat helemaal is ingericht op vogelfotografie. Vanaf het ruime balkonterras waren houten, met mos en groen bedekte kunstwerken te zien waarop kilo’s bananen lagen. Daar kwamen honderden vogels op af. Verder het bos in hadden ze (vanwege de stank) een speciale plek ingericht waar dagelijks een karkas werd neergelegd voor gieren. Daaromheen stonden maar liefst drie schuilhutten. Kortom, een ware vogelfotografiebonanza.

De koningsgier is een grote en bijzonder ‘mooie’ gier. Groot, vooral zwart-wit gekleurd en met een spectaculaire, veelkleurige kop, waardoor deze soort zeer fotogeniek is. Officieel is de koningsgier niet bedreigd, maar lokale vogelaars maken zich wel zorgen. De geschatte populatie in Midden- en Zuid-Amerika ligt ergens tussen de 1.000 en 10.000 vogels. Een behoorlijke onzekerheidsmarge dus.

Er kwamen ongeveer twintig koningsgieren, van verschillende leeftijden op het karkas af. Het was een dynamische en chaotische situatie. Bij de gieren die op de grond zaten, wilde ik vooral een foto maken van een vogel op ooghoogte met een vage achtergrond. Mijn eigen uitdaging was echter om een gier te fotograferen op de enige plant daar, een populaire landingsplek.

Dat leverde heel wat mislukte pogingen op. Het bleek veel oefening te vergen; geen maximale zoom, een zeer snelle sluitertijd en de vogel in focus houden - en alleen toeslaan wanneer het moest door de knop helemaal in te drukken. Uiteindelijk bleek één vogel mij te kunnen verblijden door frontaal op de plant te landen.

Ook op de bananen kwamen veel vogels af. Daardoor waren onze eigen maaltijden voor mij bepaald onrustig. Steeds weer rennen, omdat een vogel zich ineens prachtig presenteerde. Vooral toen de zachte tropische regen begon, waren de omstandigheden ideaal voor sfeervolle beelden.

Naast de koningsgier heb ik hier enkele favorieten uitgekozen: de zwavelborsttoekan, het stel roodoorpapegaaien en de blauwe suikervogel.