Zouden er nog kikkervisje in de vijver zitten, na de dril- en dikkop slobberende mandarijn- en wilde eenden? Hebben zich nog enkele dappere babykikkers weten te verbergen, om alsnog in relatieve eenzaamheid tot wasdom - kikkerdom – te komen?
Je ziet het er niet vaak aan af, die stille vijver met zijn zwarte water (en niet zo diepe gronden). Dat het lééft, ook al zien wij daar niks van. Het gaat niet alleen om wat er boven water vliegt. Wat ook telt, is wat er onder water leeft. En in de bodem, de oever, de planten.
Overigen
Het is uiteraard afhankelijk van hoe groot een vijver is, wat er aan “overigen” in rondzwemt, rooft, knaagt, gevreten wordt.
We zien hier bij de vijver waterjuffers, muggen, vliegen; later nog libellen. Allemaal zeer aantrekkelijk voor vogels zoals de merels-van-hiernaast (zie merelcam).
Op het water: watertorren en kevers, schaatsenrijdertjes, schrijvertjes, wantsen. Ook allemaal geen lieverdjes. Rovers zijn het. Eten en gegeten worden. De meeste waterbeestjes zijn geen vegetariër!
Aan de waterkant vinden we slakken, trouwens, ook in het water zelf.
En verborgen onder het vaak zo smetteloos spiegelend vlak huizen de larven, in alle soorten maten, soms vredig aan plantjes sabbelend en vaker zich vredig aan andere larven lavend.
Rust / Leven
Ik heb er al eens een blog aan gewijd, daarom deze verwijzing. Ik was het zelf al bijna vergeten. Je kijkt en je kijkt en je kijkt, en je luistert, en je denkt, er gebeurt he-le-maal niks. Mensen zijn misschien te veel ingeprogrammeerd op : SPEKTAKEL! Spektakel is leven!
Terwijl juist in de rust het meeste gebeurt.
Haiku challenge
Stille wateren In donker verzonken bron Wachten op morgen
Vogelbescherming Nederland - Samen voor vogels en natuur
