Sprookje

De gebeurtenissen in de lepelaarskolonie inspireerden Srensen, een trouwe volger van de BdL-lepelaars, de ganzenveer (of was een lepelaarsveer?) ter hand te nemen en een sprookje op te tekenen. Spannend maar met een goede afloop, zoals het een goed sprookje betaamt.

De vloek op de Lepeldam

Er was eens in een land hier ver vandaan een familie Doornroosje.
Dat is waar dit verhaal begint.

Een lepelaarfamilie als ieder ander, met M en V, 2 brusjes en Doornroosje.
Doornroosje werd liefdevol grootgebracht en werd volwassen. En zocht en zocht, en vond tussen haar minnaars, haar eigen prins charming om eitjes mee te leggen. Prachtige eitjes! Wonende op de Dam op ‘Nest’.

Helaas sloeg al snel het noodlot toe!
In de vorm van ‘de schrik van de Dam’: Voldemarter.
Zelfs de stoerste meeuwen rillen in hun veren bij het horen van die naam. Een eirover en nestplasser zoals je nog nooit had gezien. En die stiekem een vloek had uitgesproken over ‘Nest’.
Doornroosje en haar prins, afgeschrokken door zoveel tegenslag, vertrokken met de noorderzon en zijn nooit meer wedergezien op ‘Nest’.

Ondertussen werd er op de Dam veel gesproken over ‘Nest’: Was het probleem wel Voldemarter? Of is ‘Nest’ vervloekt?

Iedere dag als de ouders werken gingen en hun lepeltjes veilig bij ‘de creche’ (zo heette de school) meenden af te zetten, gingen een aantal boefjes op avontuur.
Ze kwamen allemaal uit dezelfde straat.
Het waren: de 5-atjes, 5-btjes, Vlier, Piramide , de Rommeltjes en de Tweeling.
Allemaal onder leiding van het kleinste maar stoerste lepeltje: Steentje. Zij noemden zich de Edelsteentjes en zij haalden heel veel kattenkwaad uit.
Ook op ‘Nest’. En het viel de andere altijd op dat Steentje op ‘Nest’ heel even een soort gloed over zich leek te hebben. Heel even maar.

Totdat opeens op een dag een onbekend jong stel zijn intrek neemt op ‘Nest’.
De geruchten zijn niet van de lucht. Waar komen ze vandaan? Waarom op ‘Nest’? Zouden hun eitjes wel bestand zijn tegen de Vloek?
Het stel lijkt gelukkig, samen nest bouwen, af en toe kroelen, en jawel daar is ook een eerste ei. Maar de Vloek op ‘Nest’ laat zich opnieuw gelden. De buurman slaat volledig door en vermoordt de eerstgeborene op ‘Nest’.
Maar na de verslagenheid volgt een tweede en derde ei.
En even is er tevredenheid en rust op ‘Nest’.
Het stel is lief genoeg voor de Edelsteentjes, al zijn er natuurlijk grenzen.
En als ze uitgaan mag Steentje zelfs oppassen.

Maar dan laat opnieuw de Vloek van zich horen: twee onbekende lepels dringen zich op aan ‘Nest’.
Zij doen zich voor als Achterbuuf en Buurman, maar zijn eigenlijk de ‘Gemene Geringden’. Zij zijn uit op dood en verderf en werken voor Voldemarter.

En dan zomaar ineens wordt de jonge V, als zij even alleen is, op klaarlichte dag aangevallen door de ‘Gemene Geringden’.
Wat volgt is een gevecht op leven en dood!
De Dam houdt de adem in.

Maar dan is daar ineens Steentje. Zij stapt naar voren vol vertrouwen.
Ze is groter en heeft een prachtig aura om zich heen, de geur van vele veldbloemen, en het geluid van alle vleugelslagen op aarde vullen de lucht als een symfonie.
De aanvallers schrikken en de knop gaat om. Ze weten dat ze verslagen zijn en ze verdwijnen onmiddellijk om nooit meer terug te keren.

En hiermee is ook meteen de Vloek op ‘Nest’ opgeheven.
Steentje wordt onthaald als een echte heldin! Maar er rest haar nog één taak.
En met de vereende krachten van alle lepels op de Dam sporen ze Voldemarter op, en werpen hem van de Dam in het water. Verbannen van de Dam!
Voldemarter weet zich verslagen en zal hier nooit meer terugkeren.
De Lepels van de Dam houden een enorm groot feest .... en hebben hun rust weer terug.