Verrassingen

Anjo Schouten | zaterdag 15 juli 2023 | Vind ik leuk | Bewaar deze blog | 277x | 15x

De verloren zoon/dochter

We hadden ons er eigenlijk al bij neergelegd, het vierde kuiken is verdwenen. Hoe en wat? Dat zou een raadsel blijven. Verongelukt, opgegeten, om maar eens een paar scenario's te noemen.
Wat schetst onze verbazing, na 18 dagen duikt het kuiken weer op. Helaas zonder wilde verhalen over de vakantie. Daar ben ik weer

Vakantietijd

Een van de signalen is rondhangende kinderen. Zelden tot ongenoegen van de buurtbewoners, en dat zien we ook bij de steenuilen. Geregeld zit er even een kerkuil op de oprit. Nieuwsgierig, soms even door het gat gluren. Wat man steenuil toch een keer te gortig werd. Je eigen rondwapperende kinderen is prima, maar die van de buren? Wegwezen! De arme kerkbengel trok wit weg. Oh nee, dat wassie al. Weg jij!

Vader en kind

Knuffeltijd. Het was in het begin van de kuikentijd als een bron van open monden en opgetrokken wenkbrauwen. De zorg van man. De reacties van nieuwe kijkers waren kostelijk. "Nooit geweten dat steenuilmannetjes zo zorgzaam zijn." Tja, zo zorgzaam was voor de vaste kijkers ook verbazend. Dat het goede vaders zijn, zorgen voor voer en ongewenst bezoek van de tak vegen, ja. Maar dat voeren van een paar dagen oude kuikens? Ze warmhouden? Vandaar de opgetrokken wenkbrauwen. Een genoegen om naar te kijken. En dan gaat die lieve man weer zo'n opgeschoten puber knuffelen. De puber had momentjes van "Pappa, ik wil slapen." Daar had man geen boodschap aan. Dit was zijn kans. Alles liep goed, tot er een tweede kuiken de kast indook. Gelijk wat geklier, man kreeg wat kopstootjes, en koos eieren voor zijn geld. Maar wat een leuke uilenvader. Knuffeltijd

Vind ik leuk
Bewaar deze blog

Meer over