Tegen

Wim van Nee | zaterdag 25 maart 2023 | Vind ik leuk | Bewaar deze blog | 588x | 294x

Opstijgen is een makkie, gewoon snavel in de windrichting, vleugels spreiden en je stijgt vanzelf op. Terugkeren idem dito. Weer tegen de wind in sturen en de wind draagt je vanzelf naar de plaats van bestemming.

Op de rem

De ooievaars gebruiken stuursystemen in hun vleugels waar vliegtuigbouwers jaloers op kunnen worden. Subtiele veranderingen in de stand van de veren maken onvoorstelbaar nauwkeurig sturen mogelijk. Zelfs als het nest in de kruin van een boom zit, manoeuvreren ze handig tussen de takken door. 
De vleugels spelen bij ooievaars de hoofdrol, maar ook de staart is onmisbaar als roer en rem. In de tuin vliegt een koolmees zonder, verloren aan een kat of sperwer. Je ziet direct hoe de koolmees zich onzeker beweegt.

Buiten is het een beetje onstuimig vandaag. Een afwisseling van buien en zon, zwiepende takken en ooievaars die meer moeite moeten doen om niet  ongelukkig te landen. Het nest in de Rottige Meente deint ook gezellig heen en weer.

Gebroken

Het gaat ook wel eens mis. Een ooievaar is nu eenmaal een windvanger. Ook het verkeer of gedoe met soortgenoten levert slachtoffers op. Pootbreuken komen geregeld voor en soms herstelt zo’n breuk. Niet dat dat er altijd weer keurig uitziet, maar het is opvallend hoe goed ooievaars zich dan weer verder kunnen redden.
Vleugelbreuk is een veel groter probleem en bijna altijd fataal.
Snavelbreuk betekent echt het einde. Zonder dit precisiegereedschap is eten onmogelijk.

Zonder kop komt ook niet goed. Ik keek wat raar aan tegen deze koploze ooievaar.
Hij was zichzelf gewoon aan het poetsen …

Wim van Nee
Stork

Vind ik leuk
Bewaar deze blog

Meer over