In de Lichtenvoordse sauna

Ronald van Harxen, STONE | zondag 28 juni 2026 | Vind ik leuk | Bewaar deze blog | 13x | 120x

Hitte

Tja, die hitte is wel een dingetje. De kast hangt in het midden van een dicht bebladerde eik en vangt nagenoeg geen direct zonlicht. Maar met deze temperaturen wordt het overal warm. Geen kruid tegen gewassen. Het kuiken doet instinctief wat het beste is: je zo lang mogelijk maken om zo weinig mogelijk warmte vast te houden en hijgen als een bezetene om zoveel mogelijk warmte kwijt te raken. Dat het er af en toe uitziet alsof het is gaan hemelen, roept begrijpelijk enige schrik op. Maar bedenk dat steenuilen in Spanje en Portugal plaatselijke in boomloze landschappen voorkomen, met in de verste verte geen schaduwrijke plekken. Ze zijn als soort dus wel wat gewend als het om hoge temperaturen gaat.

Muizen zat

Mochten er kijkers zijn die zich zorgen maken om de prooiaanvoer: niet doen. Het gaat een beetje met horten stoten, maar gemiddeld komt er meer dan voldoende binnen. De afgelopen week werden er zestien muizen binnengebracht. Gemiddeld meer dan twee per dag. Pa en ma zullen zelf hebben mee gesnoept, maar dan nog blijft er ruim over voor het kuiken. Afgelopen nacht kwamen er nog eens vijf bij: vier veldmuizen en een bosmuis. Er begint zich zowaar een klein voorraadje op te bouwen.

Floris

Een nieuwe prooi voor Lichtenvoorde is de grote groene sabelsprinkhaan. Beetje verwarrende naam weer met dat grote ervoor. Maar het is echt de soortnaam. Ook de kleine groene sabelsprinkhaan komt in Nederland voor, maar slechts op enkele plekjes. De grote groene is algemeen. Dat we ze in Lichtenvoorde niet eerder gezien hebben, komt omdat ze pas eind juni massaal verschijnen. In eerde jaren waren de jongen al uit en misten we ze op de camera’s. Waarschijnlijk werden ze buiten de kast wel gevoerd. Het is overigens goed te doen om de mannen en de vrouwen uit elkaar te houden. Een vrouwelijke sabelsprinkhaan heeft een grote legboor op het achterlijf die als een soort sabel naar achteren steekt. Hieraan danken ze hun naam. Mannen sabelsprinkhanen leggen geen eieren. Hun sabeltje is daardoor zeer bescheiden van omvang. Zie je er een die op Floris lijkt, weet dan het eigenlijk een Flora is.

Wammes Waggel

O ja, dan wordt er af en toe wat gemopperd op moeders die te ruw met het kuiken zou omspringen. Mogelijk als gevolg van haar onervarenheid. Nou, volgens mij is het gewoon het kuiken dat af en toe hinderlijk in de weg staat. In de eerste levensweek hoor je gewoon netjes achterin te blijven, op de plek waar je moeder je als ei neer heeft gelegd. Maar dit kuiken gaat zomaar aan de wandel, de hele kast door. Dan moet je niet raar opkijken dat moeders er soms tegenaan botst. Bedenk: het is donker in de kast en als er dan een kuiken vlak voor de opening staat … Bovendien: erg stabiel is een kuiken op deze leeftijd nog niet. Een klein tikje is al voldoende om hem om te doen rollen. En dan sta je nog niet zomaar weer op je poten. Het is trouwens ook meer waggelen wat hij doet, dan lopen.

Door een storing achter de schermen kunnen er helaas tijdelijk geen afbeeldingen geüpload worden en kan ik het verschil tussen een Floris en en Flora niet laten zien. Die houdt u nog te goed.

Steenuilenoverleg Nederland (STONE) is een landelijke werkgroep die steenuilenbescherming en -onderzoek coördineert, stimuleert en faciliteert. Daartoe wordt samengewerkt met relevante binnen- en buitenlandse, professionele en vrijwilligersorganisaties. STONE is een vrijwilligersorganisatie, zonder betaalde krachten. Bezoek de website van STONE

Vind ik leuk
Bewaar deze blog

Meer over