Iedereen fluit

Wat klinkt de natuur toch vrolijk. Het lijkt wel of iedereen fluit. De wielewaal is weer helemaal terug en zelfs het krassende geluid van de grasmus klinkt als een zomers liedje. En de ooievaars, zij klepperen er gezellig op los.

Op bijna alle nesten die je ziet, zitten jongen en zijn genoeglijke en tevreden geluidjes te horen, waarmee ouders en kroost communiceren. Nieuwsgierig en onbevangen kijken de kleinen over de nestrand de wijde wereld in, zich onbewust van hoe hun eigen toekomst eruit gaat zien. De dag van morgen kennen zij en wij nog niet en we moeten altijd incalculeren dat het fout kan lopen.

Maar voorlopig is er geen vuiltje aan de lucht. In de weiden zijn volop wormen en insecten te vinden, brommende en onhandige meikevers vliegen overal rond. Ooievaar en ooiemoer gaan om de beurt erop uit en keren al heel snel terug met een krop vol lekkers. De jongen eten er gulzig van. Voor hen bestaat alleen vandaag. Dat er nóg drie kleinen in het nest hebben gezeten speelt voor hen geen enkele rol. Ook voor de oudervogels is dat niet aan de orde, ook zij leven met de dag. Alle aandacht dus voor de twee kuikens, met goede overlevingskansen.

Ik ben achterin de tuin, als ik weer gefluit hoor. Ik kan het niet gelijk plaatsen, maar dan zie ik tussen de begroeiing door een gezellig fluitende buurtgenoot lopen met zijn hond.
Ook vrolijk.
Allebei.

Wim van Nee
Stork