Sneller dan verwacht, verdwenen afgelopen maandag de eerste drie tapuitjes van dit nest uit beeld.
Maar zo gaat dat bij tapuitjes, voor we het beseften, waren ze alweer uit beeld uitgevlogen.
Drie op een rij en (bijna) gevlogen...
Hoewel
Uit beeld maar niet vertrokken, daar gaan we vooralsnog van uit, zeker weten doen wij niets. Want hoe fantastisch de webcams ook zijn, wat buiten ons beeldscherm gebeurt, zien we niet.
De drie donzige druktemakertjes worden nu buiten ons blikveld gevoerd.Want hoewel de kleintjes inmiddels stevig op eigen pootjes staan, is zelf voedsel zoeken nog een vaardigheid die ze zichzelf moeten aanleren. Na het verlaten van het nest, worden de jongen nog zo’n twee weken gevoerd door beide ouders; daarna moeten ze zichzelf redden. Maar soms laat één van die snelle uitvliegertjes zich toch weer voor onze webcam zien!
Moederskindjes
Gelukkig rest ons het kijken naar drie moederskindjes, die juist helemaal nog geen haast lijken te maken om te vertrekken.
De afgelopen dagen werden ze zelfs nog in de nestkom gevoerd door V en ook hun poepzakjes werden door haar nog afgevoerd.
Op repeat
Prachtige beelden zijn het, snelle reeksen waar we ons maar lastig van los kunnen rukken, zo lees ik terug in de chat en in onze tapuitteam-app.
Eigenlijk gebeurt er niet eens zoveel, maar het is fascinerend om te kunnen zien:
de kleintjes slapen; snellen naar buiten; krijgen voedsel aangereikt; gaan net als ‘moeders’ soms op het hogere duintje op de uitkijk staan; signaleren potentieel gevaar -buiten ons beeld ; haasten zich weer het nest in en duikelen daarbij soepel over elkaar heen. Dit in een eindeloze loop* en altijd begeleid door hun schelle hoge “tsjiek tsjiek” en hun zenuwachtig opwippend staartje.
Een snelle start geeft betere kansen
Ons webcamnestje is een vroeg legsel en uit onderzoek blijkt -en dat geldt voor meerdere vogelsoorten- dat jongen uit vroege legsels vaak een betere conditie en daardoor een grotere kans op overleving hebben.
Overleven in het eerste levensjaar, dat geldt voor de meeste vogelsoorten dus ook voor onze tapuitjes, is maar weinigen gegeven. De meeste jonge vogels overleven hun eerste levensjaar helaas niet.
Misschien*…
Maar de sterkste vogels lukt dat wel en die geven hun sterke genen door aan hun jongen.
En ‘ons’ tapuitvrouwtje, geboren in het vorig broedseizoen, is zo’n sterk vogeltje. Dat hebben we met eigen ogen in de afgelopen weken kunnen zien; jong en onervaren maar even zo goed zes jongen grootbrengen! Wie weet geeft dat onze jonge tapuitjes een grotere kans!
En wij, wij kunnen er nog maar heel even van genieten, dus ga of blijf kijken, want voor je het weet zijn ze gevlogen, dat gaat bij tapuitjes heel snel!!!
Vogelbescherming Nederland - Samen voor vogels en natuur
