We zagen gisteren Peter op zijn dagelijkse gang langs de voedertafels.
Zonnebloempitten, gepeld en ongepeld, gestreepte, zwarte en witte.
Gemengd zaad. Een vetbolletje zonder net en in kieren en gaten wat vogelpindakaas. Stukjes appel. Aan tafel!
RT
Luie vogels?
Ja maar, daar worden ze lui van, en overvoerd nog ook? En áls je dan al voert, alleen in de winter, toch? Nee, dat klopt niet.
Voor wie
Het voer dat hier wordt aangeboden is goeddeels voor de tuinvogels. Die eten insecten, weekdieren, zaden, granen, vruchten en blad van bloemen en planten.
Ja, dus? Waarom dan bijvoederen?
Inmiddels weten we dat het aantal insecten dramatisch is afgenomen. Voor tuinvogels zijn lang niet meer zoveel fijne tuinen te vinden als hier bij Peter. Met rommelhoekjes, houtwallen, takkenbossen, hagen. Ondanks alles wat hierover gezegd en geschreven is, zijn er nog steeds heel veel stenen tuinen zonder een sprietje groen, met schuttingen van beton of hout. Om kort te sluiten: vogels worden niét lui van bijvoederen. Ze zoeken allereerst hun voer zelf. Ze komen daarnaast graag even “bijtanken” als het kan.
Waar mensen soms de rem op hun voedselinname kwijtgeraakt zijn, hebben vogels dat niet. Die eten niét door als ze genoeg hebben gehad. En vogels verbruiken véél meer energie dan mensen!
Billie Mus
Eén keer heb ik meegemaakt dat een tuinvogel niet ophield met eten. Dat was een huismus. Die kwam op de voedertafel en die ging niet meer weg. Die blééf maar schransen. Na een paar dagen had hij de omvang van drie van zijn soortgenoten bij elkaar. Hij lette nergens op, katten, sperwer: boeiuh! Eten! Daar liep dus zeer duidelijk een streepje door. Volkomen tegennatuurlijk gedrag. Na een dag of vijf was het dan ook afgelopen. De sperwer had er een stevige kluif aan.
Vogelbescherming Nederland - Samen voor vogels en natuur
