Wie regelmatig kijkt naar de beelden bij de lagune, die moet het al opgemerkt hebben, alles staat op stelten. Haast alle vogels die in beeld komen hebben verhoudingsgewijs lange poten.
De omgeving waar ze vertoeven vraagt om deze aanpassing, zeker als je hier je kostje bij elkaar moet zoeken.
Grutto
Stelten
Soms denk je wel waarom heeft die vogel zulke lange poten? Maar dan zie je ze op de oever van het water, waar ze hun voedsel plegen te zoeken. En ja dan lijkt het een beetje onooglijk, die hele dunne lange poten. De steltkluut vind ik dan wel de kampioen. Het ziet er heel fragiel uit, maar dan moet je er wel bij bedenken dat een dergelijke vogel haast niets weegt. Deze steltkluut weegt maar tussen de 160 en 210 gram, dus die poten hoeven niet super sterk te zijn.
Voedsel
De lange stelten komen natuurlijk van pas bij het zoeken naar voedsel, het zijn allemaal waadvogels, die aan de rand van water hun voedsel proberen te bemachtigen. De lengte van de poten bepaalt dan ook de plek waar ze hun prooidiertjes vinden. Onze bontbekplevier zit aan de uiterste rand en ook vaak net op het natte zand. Strandlopers zitten weer net op een iets dieper gedeelte en ons voorbeeld de steltkluut zit zowat op het diepste deel. Zo is het eigenlijk allemaal een beetje eerlijk verdeeld.
Snavel
Om concurrentie te voorkomen hebben de steltlopers ook nog een ander verschil. De lengte van snavels, plevieren hebben een kort snaveltje, die zoeken in de bovenste laag. Maar vogels als de grutto, die kunnen alweer een heel stuk dieper naar voedsel zoeken. Zo heeft de natuur het eerlijk verdeeld en krijgt iedere vogel zijn portie, wat hem toekomt.
Familie
De vogels die steltlopers worden genoemd zijn onder andere scholeksters, kluten, grielen, plevieren (waaronder de kievit), strandlopers (waaronder grutto, wulp en houtsnip) en vorkstaartplevieren. Ze foerageren op insecten, wormen, weekdieren en kreeftachtigen; soms ook op plantaardig materiaal, kleine visjes, etc. Veel steltlopers hebben daarom een aangepaste snavel. Ze kunnen, zelfs met een dichte snavel, de uiteinden enigszins als een pincet opensperren. Bovendien is bij deze soorten de snavelpunt bezet met kleine tastlichaampjes. Deze dienen om bij het onderzoek van de bodem prooi op te sporen.
BBP
Wanneer komt onze bontbekplevier in beeld. Na het mislukte broedsel zitten we met zijn allen te wachten op een volgend nestje. Wachten duurt altijd lang, toch blijven we steeds optimistisch als team bontbekplevier. Het kan zomaar gebeuren dat een koppeltje aan de slag gaat, voortdurend wordt dit door vrijwilligers in de gaten gehouden, dus wie weet.
Vogelbescherming Nederland - Samen voor vogels en natuur
