Vrouw steenuil

Ergens is zij toch wel de heldin in het verhaal. Zij legt de eitjes, zij moet ze uitbroeden, en nu hangt ze als een te hard opgepompte voetbal over de kuikens heen.

Het gaat hard

Acht dagen geleden, toen kwam het eerste ei uit, en nu liggen daar dikke donsjes. Er gaat inmiddels ook aardig wat in en vrouw wil graag dat ze dooreten. Al is het voeren van een staart niet echt de handigste hap. Wat prooien betreft is er nog weinig variatie. Af en toe eens een meikever, maar vooral muizen. Ja, de hazelworm, dat was een heuse lekkernij. Leek het even dat de kuikens zouden bezwijken onder de muizenberg, inmiddels is er geen berg meer. Dat komt gewoon door man, die graag een hapje mee wil eten. Het ziet er schattig uit, maar zo gaat de voorraad wel ietsje sneller op. Dus vrouw, even als meiden onder elkaar, geef hem maar rustig eens een schop onder zijn uilenkontje.
Hij komt er nog mee weg

Hoe gaat het verder?

Laten we er even van uitgaan dat het "gemiddelde" steenuilen zijn. Ik weet het, ik hoor nu menig vaste kijker hard lachen, maar dit is even voor het gemak. Over een dag of wat gaan de oogjes open. Nu zien we af en toe al een spleetje. Dan volgt het kijkspel van het rondschuifelen, ze krijgen boevenmaskers en kleine strokenrokjes. Tegen die tijd is moeders wil niet langer wet. Ik vraag me af hoelang ze dat over de kuikens hangen nog vol kan houden. En als de kuikens gaan ronddollen, dan is het kloeken wel over. Eens kijken of man zich er dan nog mee wil bemoeien.