Wat waaide het hard!

En toch kon man bosuil terwijl het zo waaide, alsnog een berg muizen verzorgen voor zijn vrouw. En dat is knap! Want, als je als uil zijnde vooral op gehoor jaagt, dan helpt het niet als de wind hard waait...

Zoals Renee al in haar mooie blog schreef over het gehoor en de ogen als belangrijkste zintuigen, jagen uilen voornamelijk op gehoor. En die oren zijn verhoudingsgewijs enorm! Het zijn een soort halvemaan-vormige gaten die tegen het oog aan liggen. Het gehoor en de ogen nemen zo ongeveer 75% van de hele schedel in beslag. Ter vergelijk, bij mensen is dat ongeveer 15%. Wij mensen schijnen weer meer hersenen te hebben 8-) Als de wind dan zo hard door je veren waait en ruis veroorzaakt in je oren, is het des te knapper dat je dan nóg je muizen weet te vangen.

Veren

We weten dat uilen geruisloos kunnen (en moeten) vliegen. Zij kunnen goed horen, maar hun prooien kunnen dat natuurlijk ook. Nu hebben uilen iets heel speciaals aan hun eerste 2 slagpennen. Het is een heel klein randje met heeeel soepele baardjes. We noemen dat ook wel een gekartelde of gekamde voorrand. Die soepele baardjes aan de rand breekt de luchtstroom op in kleine stroompjes waardoor de luchtwervelingen minder hard zijn. Ter vergelijk, een duif heeft dat bijvoorbeeld niet en bij iedere slag dat zijn vleugel maakt, veroorzaakt de enkele, dikke luchtstroom een hoorbare 'klap'. Het is eigelijk een vorm van turbulentie. Daar is toch maar weer mooi over nagedacht :)