De gemeenteraadsverkiezingen liggen net achter ons. Wij konden onze stem uitbrengen en kiezen waar we voor staan en in wat voor omgeving we willen leven. Ook in de natuur wordt gekozen, alleen dan natuurlijk zonder het rode stempotlood.
Verspreidingskaart broedvogels Bosuil (Bron: Sovon)
Het kiezen van de juiste plek
Ook een bosuil maakt dus keuzes. Waar is het veilig? Waar is voedsel? Op die plek willen ze wel wonen. De bosuil leeft soms verrassend dichtbij mensen. Niet alleen in bossen, maar juist ook in parken, langs oude lanen, op begraafplaatsen of aan de rand van een woonwijk waar grote bomen staan.
In Nederland broeden naar schatting zo’n 5.200 tot 6.400 paren. Bron: Sovon - Bosuil
Ze komen voor in bijna het hele land, maar niet overal evenveel. Ze geven de voorkeur aan gebieden met een oud loofbos of een gemengd bos, waar ze goed kunnen jagen en rusten. De meeste bosuilen zijn dus te vinden op plekken zoals de Veluwe, de Utrechtse Heuvelrug, de Achterhoek en delen van Brabant en Limburg. (Zie verspreidingskaart van Sovon)
Een bosuil kiest een gebied waar genoeg te eten is. Vooral muizen, kleine vogels en andere kleine dieren bepalen of een plek geschikt is. Zij verkiezen dus een gebied. Niet met een rood potlood, maar met hun aanwezigheid.
Een stem laten horen
Als de plek eenmaal gekozen is, moet die ook verdedigd worden. Bosuilen doen dat niet met grenzen op een kaart, maar met hun stem. De roep die je in de schemering hoort, is geen toeval. Het is een duidelijke boodschap: dit is mijn plek! Daar jagen ze, daar rusten ze en daar brengen ze hun jongen groot. Tijdens het broeden zit het vrouwtje lange tijd op de eieren, terwijl het mannetje voedsel aanbrengt. Alles draait dan om rust, veiligheid én voldoende voedsel.
Verschillende stemmen
Er zit een groot verschil in de stemmen die je hoort, want overdag klinkt het heel anders dan in de nacht. Er is een overgang waarin alles verschuift: de schemering. Het licht zakt weg, kleuren vervagen en de geluiden veranderen. Vogels die overdag actief zijn, laten zich nog even horen. De zanglijster herhaalt nog een paar keer zijn motief. Kauwen en kraaien trekken luidruchtig naar hun slaapplaatsen. Ergens tussendoor klinkt het zachte contactroepje van een roodborst. De merel zingt vaak nog als laatste. Langzaam neemt de dag afscheid. Het wordt tijd voor de stem van de nacht.
Stemmen zoeken
Die stem van de nacht zit misschien wel dichterbij dan je denkt…Maak eens een wandeling tijdens en net na de schemering. Als je dan even stil blijft staan en goed luistert, hoor je misschien wel een bosuil roepen. Niet hard, maar duidelijk genoeg om er stil van te worden. Op dat moment weet je: ze zitten hier! Je ziet ze waarschijnlijk niet. Misschien als een schaduw hoog in de boom, maar vaak blijven ze verborgen. Maar juist dat maakt het bijzonder. Je hoeft ze niet te zien om ze te ontmoeten.
Keuzes respecteren
Wie dus goed luistert, wordt even onderdeel van die wereld. Maar dat betekent ook dat iedereen zijn plek moet kennen. Blijf op afstand. Gebruik geen felle lampen en maak geen geluid. Ga niet op zoek naar het nest en verstoor ze vooral niet, zeker niet in het broedseizoen! De bosuil heeft die plek gekozen. Het enige wat wij hoeven te doen, is die keuze respecteren.
Vogelbescherming Nederland - Samen voor vogels en natuur
