Deze tapuitjes zijn niet op het nest geringd, omdat de arm van de ringer niet door de ingang van het kunstnest paste. Dit is een oude ijsvogelkast met een nauwe toegang.
De omliggende nesten - waar de tapuiten in konijnenholen hebben gebroed - zijn wel geringd. En ook enkele tapuiten die buiten de nesten gevangen konden worden, zijn geringd. Dit betreft twee jongen, waaronder één uit ons nest en ook enkele volwassen, ongeringde vogels, waaronder onze M. Dit gebeurt door middel van een klapnetje en een made als lokmiddel.
In en om ons cameranest zie je dus mogelijk drie geringde tapuiten: een jong (blauw-wit metaal-groen), V (metaal-paars wit-geel) en M (groen-metaal rood-rood). Al zien we ze steeds minder vaak in beeld; de jongen worden al twee weken buiten het nest gevoerd, en ontdekken nu de wijde omgeving.
Binnenkort gaat ringer Frank Majoor jonge tapuiten ringen op Texel, maar niet de jongen van dit nest.... helaas past zijn arm niet door de ingang van de nestkast.
Dus onze jongen gaan ongeringd door het leven...of totdat de ringer ze op een later moment vangt.
Net als andere zangvogels kunnen Tapuiten niets zien in totale duisternis. We mogen daarom aannemen dat er toch wat daglicht via de arm-lange gang het hol in komt. Vorig jaar was dat goed te zien, toen vrouw Tapuit erg onrustig werd van de weerspiegeling in de camera, ze ging in gevecht met haar eigen spiegelbeeld. Dat kan alleen als er licht binnenkomt dat gereflecteerd kan worden.
Het licht is voor ons niet voldoende om te zien wat er in het nest gebeurt, daarom hebben wij het infrarood licht nodig. Maar vogels hebben goede ogen en kunnen de meestal contrasterende, fel gekleurde binnenkant van de hongerig opengesperde snavels goed onderscheiden bij weinig licht.
Het kunstnest is een oude ijsvogelkast met een rechte gang, ongeveer de lengte van een arm. Het nest bevindt zich direct voor de gang.
Toch bijzonder om te zien hoe snel vrouw tapuit die gang door sprint. Hopelijk zien we straks hoe lang de jongen erover doen om buiten te komen.
Er zijn kleine aantallen hermelijnen op Texel, deze aantallen lijken bovendien achteruit te gaan. Of zij een gevaar vormen voor de eieren van de Tapuit? Dat valt verhoudingsgewijs waarschijnlijk wel mee. Ze zijn vorig jaar in ieder geval niet voor de camera's gezien en de uitgevlogen jongen die wij in beeld hadden kwamen overeen met de gemiddelde legselgrootte.
Voor de jonge vogels zijn huiskatten en sommige roofvogels een groter gevaar. Lees daar meer over in het blog van vorig jaar: 'Een nest veilig in een diep hol'. Van vossen hebben we hier, in tegenstelling tot tapuitnesten op het vasteland, gelukkig geen last. Wel staat er in een blog van de Bontbekplevier iets over ratten op Texel...
Als de eileg begonnen is, dan legt vrouw Tapuit elke dag een ei. Bij een legselgrootte van 4 tot 7 eitjes is het legsel dus binnen een week compleet. Daarna nog 13 dagen broeden...
Deze vrouw is voorzien van ringen met de kleurcode: metaal-paars wit-geel. Zij is vorig jaar als jong geringd op Texel!! Een onervaren vrouwtje dus, maar dat zou je niet zeggen als je haar bezig ziet met dit nest. Tapuitvrouwen zijn geslachtsrijp in hun tweede kalenderjaar. Dus een jaar nadat ze uit het ei gekomen zijn, kunnen ze al gaan broeden.
Beleef de Lente wordt mogelijk gemaakt door vrijwilligers en Vogelbescherming. Help jij ook mee, met een donatie of als lid van Vogelbescherming? Zo kunnen we blijven genieten van de mooiste vogelmomenten – nu én in de toekomst.
Het antwoord is dat we het niet weten, helaas. We moeten het doen met hypothesen, er zijn er meerdere. Misschien speelt het een rol bij het foerageren om insecten op te jagen, of het is onderdeel van hun communicatie. Of het is een vorm van het tonen van hun weerbaarheid, wat ze laten zien als er roofdieren in de buurt zijn bijvoorbeeld. Ook nog een mogelijkheid is dat ze hierdoor hun evenwicht beter zouden kunnen bewaren op oneffen terrein.
Maar misschien - en dat kan ook heel goed - dient het geen enkel doel en zijn de 'knikkende knietjes' gewoon onwillekeurig door moeder natuur aan de tapuit toebedeeld.
De jongen worden geringd als ze ongeveer een week oud zijn. Dan zitten ze nog in het nest. De meeste nesten liggen minder dan een arm diep. Dus de jongen kan je meestal gewoon uit het nest pakken en na het ringen weer terug zetten. De volwassen vogels worden alleen gevangen als ze nog ongeringd zijn. De volwassen vogels kan je vangen met een klapnetje vlakbij het nest, met een made als lokmiddel.
Zie ook deze clip waarin ringer Frank Majoor tekst en uitleg geeft over het ringen van jonge tapuiten.
Tapuitvrouwen zijn geslachtsrijp in hun tweede kalenderjaar. Dus een jaar nadat ze uit het ei gekomen zijn, kunnen ze inderdaad gaan broeden.
De kans dat een uitgevlogen tapuitenjong het eerste jaar overleeft en terugkeert uit Afrika om voor de eerste keer te gaan broeden, is gemiddeld ongeveer 30%.
Man tapuit komt het eerst terug uit Afrika om hier een holletje uit te zoeken en te claimen. Hij verdedigt het en maakt een beginnetje door wat te graven en enkele takjes binnen te brengen. Vrouw tapuit komt later terug van de trek en wordt dan door man tapuit verleid om voor zijn holletje te kiezen.
Daar maakt zij de klus af. In het hol wordt een nestkommetje gemaakt met kleine plantdeeltjes, stukjes korstmos en misschien nog wat wol van schapen die in de duinen lopen om te grazen.
Deze informatie is ook in het clipje 'Inkijk onder de grond' te vinden. Nu kunnen we alleen maar hopen dat we dit ook live voor de webcam gaan zien! Dan weten we pas écht zeker of man tapuit haar niet komt helpen. Misschien weten ze ons te verrassen.
Het dieet van de tapuit is divers en bestaat uit kleine ongewervelde dieren, vooral insecten.
Tapuiten hebben vooral last van habitatverslechtering door vegetatiesuccessie: vergrassing van de heide en begroeiing van de duinen. Dat leidt tot een gebrek aan open, zandige plekken, die tapuiten nodig hebben voor hun voedselvoorziening.