Navigatie overslaan

Live

Steenuil

Live

Vijver

Live

Kerkuil

Live

Torenvalk

Live

Boerenlandvogels

Live

Huismus

Live

Zeearend

Uitgevlogen

Oehoe

Uitgevlogen

Koolmees

Uitgevlogen

Bosuil

Geen broedsel

Slechtvalk

Geen broedsel

Ooievaar

Geen broedsel

Merel

Geen broedsel

Visarend

Toon alle blogs & vlogs

Deze hooiberg is van ons!

Bernice Goffin | maandag 6 maart 2023 | Vind ik leuk | Bewaar deze blog | 211x

Gezelschap van andere uilen is in de hooiberg niet welkom. Met luid gekrijs maken onze uilen, en dan vooral man kerkuil, duidelijk: deze plek is van ons! Vormen de vreemdelingen een gevaar voor ons koppel?
Samen staan we sterk!

Onrust in de hooiberg

Eens in de zoveel dagen is het weer zo ver: een vreemde kerkuil duikt op in de hooiberg en veroorzaakt onrust bij ons koppel. Gelukkig zijn man en vrouw kerkuil inmiddels erg gehecht aan elkaar én aan hun nestkast. Ze laten zich niet zonder slag of stoot verjagen en maken duidelijk dat deze plek al bezet is. In vorige jaren hebben we vaak gezien dat de (meestal iets grotere) vrouw het voortouw neemt in het verjagen van vreemdelingen, maar dat man kerkuil vooral met zijn stem ook een duidelijk punt maakt.

 

Geduldig

Deze vreemde kerkuilen zijn op zoek naar een eigen plek om een territorium en partner te veroveren. Soms kunnen ze hierin hardnekkig zijn en blijven ze vaak terugkomen om lokale territoria in de gaten te houden. Maar ze laten het zelden op grof geweld aankomen en kiezen liever het hazenpad als een lokaal broedpaar zich laat gelden. Kerkuilen zijn geduldig: is deze plek bezet, dan is een andere plek misschien wel vrij. Of als één van de partners omkomt kan de vreemdeling zijn of haar plek innemen. Liever even wachten op een goede kans dan je leven riskeren en gelijk het gevecht aangaan.

 

Een dodelijke fout

Dat het tóch fout kan gaan bewijst een verhaal uit de kerkuilennieuwsbrief van 2022 (hier te lezen op pagina 11), waarin een kerkuilenvrouwtje op zoek naar een eigen territorium roekeloos een nestkast van het heersende broedpaar bezette. Ze moest het met de dood bekopen. Het laat maar weer zien dat, hoewel het bij kerkuilen vrijwel nooit zo ver komt, het eigen territorium met hand en tand (of klauw en snavel?) verdedigd wordt als het écht nodig is.

Foto Jelle de Jong

Vind ik leuk
Bewaar deze blog

Meer over

Kerkuil Alle Beleef de Lente blogs