Als er een boom valt in het bos

Hadden we eerdere jaren vrijwel altijd een “Nachtploeg” van twee of zelfs meer vijverkijkers, dit jaar is dat vrijwel niet het geval. Wat er ’s nachts gebeurt, is dit jaar meer in duisternis gehuld. Infrarode duisternis weliswaar, maar niemand die het ziet.

Dat doet me denken aan dat aloude filosofische onderwerp “Als er een boom valt in het bos en er is niemand om het te horen, maakt hij dan geluid?”
Zonder me te willen wagen aan dé beantwoording van deze beetje maffe vraag, durf ik best te zeggen dat ik denk dat de mens het zichzelf weer eens erg moeilijk maakt, menende dat zonder ons de wereld eigenlijk niet bestaat.

Terwijl wij slapen

Welaan, de wereld draait ook zonder ons en dat geldt ook voor het nachtelijke vijverleven.
Enkele waarnemingen zijn welzeker gedaan dit jaar; vos, kat, groene en bruine kikkers, padden, vleermuizen, huis- en/of bosmuis, salamander.
In het infraroodlicht kwam zelfs een roodborstje (dan: witborstje) nog badderen! En op eenzelfde tijdstip werd een zingende merel gehoord – dus geen alarmroep, maar werkelijk gezang! Al kan dat, misschien meer waarschijnlijk, ook het roodborstje zijn geweest.

Vergeet de insecten en de larven daarvan niet. Nachtvlinders, kevers, motten, muggen. En de geleedpotigen. En de weekdieren. Eergisteren is voor het eerst een joekel van een naaktslak gespot. Zeg maar dat hier niets gebeurt!?

Blijven we dromen

OK; we hebben nog geen kikker gezien die een verdwaasde vink aanviel, geen wezel, geen marter. We hebben misschien wel heel veel niet gezien, simpelweg omdat wij er niet waren. Dat is niet erg. Zo blijft er ook wat te fantaseren over voor ons. Mogelijkheden: dassen, ratten, verschillende uilensoorten, zwijntjes, reeën en stel je voor, de ultieme nieuwe nachtsoort van Nederland, ook in de omgeving van de vijver, de Veluwse stuwwal: de wolf!