Weblog Jacht op Malta
Lars Soerink doet verslag vanaf Malta. Natuurbescherming houdt niet op bij de grens. Veel van onze vogels trekken vanuit of door onze natuurgebieden van en naar Afrika, waarbij onder andere Malta gepasseerd moet worden. Een riskant punt in de trekroute: illegale jacht leidt jaarlijks tot duizenden gedode en verwonde vogels. Via dit weblog zal Lars verslag doen van de activiteiten van Birdlife Malta tegen deze zinloze slachtpartijen, van voorbereiding en veldwerk tot ervaringen en indrukken na terugkomst van dit temperamentvolle eiland. Lars is senior Voorlichter bij Vogelbescherming, hoofdredacteur van het vakblad Vogelnieuws en bovendien gepassioneerd fotograaf.
Nachtelijke slachtingen
De dagen beginnen op te breken: dagelijks op om 04.30, om tot 's-avonds 11 uur in touw te zijn, hakt er aardig in. Ik voel me dan ook een watje vergeleken bij de mensen waar ik mee optrek hier, die hier jaar-in-jaar-uit de energie voor weten op te brengen. Maar vandaag heb ik van dichtbij gezien waar die drive vandaan komt.
Ik interviewde een hoge politiefunctionaris, die mij uitnodigde om binnenkort terug te komen om in beslag genomen vogels en andere geconfisceerde eigendommen van illegaal opererende jagers te fotograferen. Na afloop bracht één van de Constables mij naar een veldteam, toen we over de radio bericht kregen van waarnemers dat er illegaal gejaagd werd. En meteen ging alles in hoge versnelling. Letterlijk, want de kleine Hyunday (reeds voorzien van een thuiskomertje rechtsachter) werd met beukende snelheid over de wegen-vol-gaten-en-kuilen gejaagd, tot we het meldende team bereikten. Via telescopen werd een andere politie-eenheid naar de betreffende locatie gedirigeerd, wat op Malta gemakkelijker klinkt dan gedaan. Het eiland is vergeven van de kleine, slingerende veldweggetjes. Overal zijn hagen, akkertjes, veldjes, het is een dichtgeweven lappendeken die zó erratisch is vormgegeven dat je er een olifant nog niet in terugvindt, laat staan een in camo gehulde jager. Een uur draven en springen over muurtjes leidde dan toch tot een arrestatie. Een jager werd met een nog loeiheet geweer aangehouden. Dat is goed. Maar beter nog was wat dit deed met de gezichten van alle mensen ter plaatse. De energie en drive om door te gaan was voelbaar en straalde van iedereen - politie, BirdLife medewerkers en vrijwilligers - af.
De avond bracht echter een domper. Een groep kiekendieven streek neer in een graanakker. 15 Grauwe en zeven bruine kieken is natuurlijk een prachtig gezicht, zeker in de avondschemering. Maar de laatste weken zijn er steeds meer schoten in de nacht gehoord. Jagers blijken nu 's nachts slaapplaatsen op te zoeken, om met zaklampen de vogels op te sporen en van nabij in hun slaap af te schieten. Het vervult iedereen hier met een machteloze woede: vernietiging, destructie. Dat er voor sommigen een zeker - zij het morbide - sportelement zit in jacht op vliegende vogels is nog voor te stellen. Maar dit is beneden alle peil, het vervult zelfs andere jagers met afschuw. 'Weidelijkheidsregels' zoals jagers die in veel landen kennen, zijn hier niets waard. Het zelfreinigend vermogen van jagersvereniging FKNK lijkt nihil.
Gisteravond werd nachtzichtapparatuur gebruikt om jagers op te sporen. Alle ontsluitingswegen van de slaapplaats werden vanuit auto's in de gaten gehouden. Op mijn portofoon ontving ik zo nu en dan flarden radioverkeer, op een band die veel door jagers wordt gebruikt om elkaar te informeren en te waarschuwen voor de teams van BirdLife.
Uiteindelijk werden, ondanks alle inspanningen, 20 schoten gehoord in de nacht vanuit het gebied met de slaapplaats. Er zaten 23 kiekendieven. Er zijn er vier gezien de volgende ochtend bij zonsopkomst, laag cirkelend, klimmend en uiteindelijk naar het noorden wegtrekkend.
vrijdag 22 apr 2011 15:40 · Lars · nog geen reacties · reageer
Verslag eerste dag
Het geluid van schoten klinkt nog na in mijn oren als ik mij in de lobby van ons hotel aan dit bericht zet. Ik heb een vreemde ochtend achter de rug: nog nooit eerder ben ik voortdurend op korte afstand gevolgd geweest. Laat staan door iemand die verder weigert tekst en uitleg te geven op mijn vraag waarom dit gebeurt. Een dame in rode Peugeot volgde het team van BirdLife Malta, waarbij ik aansloot, op de hielen. Niemand weet wie haar opdrachtgever is. De vermoedens van medewerkers van BirdLife gaan uit naar de jagersvereniging FKNK, maar ondanks herhaaldelijk vragen wilde zij geen enkele reactie geven.
Voor zonsopkomst begaven teams van SpringWatch zich naar strategisch gelegen (uitzicht)punten overal op Malta. In groepjes van drie of vier personen, in verband met veiligheid en de taakverdeling in de groep. Iemand houd zicht op de vogels, een ander doet gedetailleerd verslag van alle schoten die vallen, van soorten en aantallen vogels en van opmerkelijkheden. In die laatste categorie noteerden we bijvoorbeeld twee kleine zilverreigers, waarvan één een poot liet hangen. Uit mijn ontmoeting met de dierenarts Kovacs die veel vogels onder handen krijgt, begreep ik dat het in zulke gevallen vrijwel altijd gaat om aangeschoten vogels.
Terwijl ik mensen interview klinken overal in de omgeving schoten. Er zijn er 815 geteld in een vallei nabij, waarbij opvalt dat vrijwel alle jagers hier gebruik maken van semi-automatische hagelbuksen die drie schoten snel achter elkaar kunnen lossen. De geweren worden ook - illegaal - aangepast, zodat tot 6 schoten afgevuurd kunnen worden, wat we enkele malen hebben gehoord. Met name voor de jacht op zomertortels, die snel zwenkend aan jagers proberen te ontkomen, worden deze wapens gebruikt.
Vanavond ga ik opnieuw met een team op pad, van de ervaringen doe ik morgen verslag. Dan hoop ik ook beeld te hebben van een met hagel doorzeefde hop, waarvan vanochtend melding gemaakt werd.
woensdag 20 apr 2011 11:20 · Lars · 1 reactie · reageer
Naar Malta
Vandaag vertrek ik naar Malta. Met zeer gemengde gevoelens, want de kans is groot dat ik getuige zal zijn van dingen die ik liever niet zie gebeuren. Maar de ogen sluiten heeft geen zin. Als fotograaf probeerde ik jarenlang te laten zien hoe mooi, indrukwekkend en fascinerend vogels en natuur zijn, maar soms moet de werkelijkheid in beeld gebracht worden. Door mijn werk bij Vogelbescherming leerde ik ook de donkere kanten kennen. Op Malta, het kleine trotse eilandstaatje voor de kust van Sicilië, is jacht een diepgeworteld verschijnsel dat door de jaren heen miljoenen slachtoffers heeft gemaakt. Een klein deel van de jacht is er legaal, de illegale jacht en vangst van beschermde soorten is een veel groter probleem. Deze foto (http://www.vildaphoto.net/photo.php?id=44669) van een gedode smient was voor mij de aanleiding om de impact van jacht verder te onderzoeken.
De impact van de jacht op Malta op trekvogels is één van de dingen die ik hoop uit te vinden, maar ik ben ook zeer nieuwsgierig hoe natuurbeschermers van onder ander BirdLife Malta zich inzetten om de hoeveelheid slachtoffers kleiner te maken.
Mijn bagage is schromelijk te zwaar, het wordt dus nog spannend of ik alles mee kan krijgen aan boord. Tot op heden is dat meestal wel gelukt, met enkele aanbevelingsbrieven en een lijst van materiaal zou het ook nu wel moeten lukken. Later meer!
dinsdag 19 apr 2011 11:05 · Lars · nog geen reacties · reageer
