Weblog

Via googlemaps kunt u de route van de grutto's volgen. Maar wilt u meer weten over de achtergronden? Waarom kiezen zij bepaalde routes en gebieden. Welke kennis is nieuw voor de onderzoekers? U leest het in dit weblog dat bijgehouden wordt door Gerrit Gerritsen, Vogelbescherming Nederland.

Koudum en Starum terug in broedgebied

21 april 2010

Gerrit Gerritsen (Vogelbescherming Nederland)

De onderzoekers van de RUG hebben weer 2 zendervogels in het broedgebied ontdekt. Koudum werd op 10 april gezien en dat was goed nieuws want de laatste peiling was alweer van 18 mei 2009. Van Starum hadden we sinds 10 augustus geen peilingen meer ontvangen maar leeft gelukkig ook nog. Ze werd op 20 april bij haar broedplaats van 2009 gezien. Het zoeken is nu nog naar Hylpen, Molkwar en Ferwalde. Het gruttobroedseizoen komt nog niet echt op gang in ZW-Friesland. Door het aanhoudende koude weer hebben veel grutto's de eileg uitgesteld. Er valt weinig neerslag waardoor de grutto's, ondanks hun lange snavels, lastiger wormen kunnen bereiken. En dit is met name voor de vrouwtjes lastig omdat ze voor de aanmaak van 4 eieren veel voedsel nodig hebben.

1 Reactie

Weer een lichting grutto's aangekomen

1 april 2010

Gerrit Gerritsen (Vogelbescherming Nederland)

Skarl vertrok op 24 maart uit de Camarque en Himmelum op 25 maart bij Huelva. Beide vlogen nonstop naar de Friese broedgebieden. Heidenskip en Skuzum werden op 23 en 24 maart in Friesland ontdekt. Het wachten is nu nog op Hylpen, Molkwar, Starum, Ferwalde en Koudum. Alle vogels met nog werkende zenders zijn nu terug in Friesland en geen stopte in Frankrijk. De huidige betekenis van Frankrijk was een van de vragen van het zenderonderzoek. In de tachtiger jaren van de vorige eeuw kende Frankrijk nog een paar heel belangrijke pleisterplaatsen. In de Marais Poitevin (tussen La Rochelle en Lucon) pleisterden er toen 40-50.000 en rond Angers regelmatig 20-30.000. Let wel: in die tijd was de gruttopopulatie veel groter dan nu. De situatie is dus in 30 jaar sterk gewijzigd. De rijstvelden in Spanje en Portugal zijn nu de belangrijkste tussenstop en uit het zenderonderzoek bleek duidelijk dat de grutto's vandaar Nederland makkelijk nonstop kunnen bereiken.De zendervogels deden dus wat we al een beetje verwachtten: Frankrijk overslaan. We weten weer meer over de terugreis van onze grutto's.

Reageren

Grutto’s komen massaal thuis

24 maart 2010

Gerrit Gerritsen (Vogelbescherming Nederland)

De terugkeer in ZW-Friesland is in volle gang. Van de vogels met nog werkende zenders vertrok Parregea op 16 maart bij Lissabon om nonstop naar Friesland te vliegen. Op 18 maart was het de beurt aan Nijhuizum die dezelfde route volgde. Het gruttoteam van de RUG is nu dagelijks in het veld om de terugkerende grutto’s welkom te heten in ZW-Friesland. Zoveel mogelijk grutto’s worden nu op kleurringen gecontroleerd en op 19 maart werd Warkum en op 21 maart Bakhuzen ontdekt. Van de laatste 2 werkte de zender al maanden niet meer. We zaten dus in spanning over hun lot. Gelukkig leven ze dus allebei nog en Bakhuzen werd al flirtend waargenomen dichtbij haar broedplaats van vorig jaar. Van de  vogels met werkende zenders zijn er nu nog 2 buiten Nederland. Skarl is nog altijd in de Camarque en Himmelum aan de Spaanse zuidkust bij Huelva. Nu het broedseizoen nadert, zullen zij naar verwachting ook snel uit het zuiden vertrekken. We kijken in spanning uit of ook zij  nonstop naar Friesland gaan vliegen.

Reageren

Skarl vliegt nonstop van Mali naar Camarque

9 maart 2010

Gerrit Gerritsen (Vogelbescherming Nederland)

Van de grutto's met nog werkende zenders was Skarl de laatste in Afrika. We hoopten al weken op een spectaculaire terugreis. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat Skarl eerder uit Mali zou vertrekken maar Malikenner Leo Zwarts had me voorspeld dat het tot begin maart zou duren. En Leo kreeg gelijk. Eerder schreef ik in dit weblog over de grote betekenis van rijst voor grutto's maar deze keer gaat het over korfmosselen. Deze zoetwaterschelpen komen talrijk voor op de plek in Mali waar Skarl maanden verbleef. In de loop van februari zakte de waterstand in de Niger-vloedvlakte zover dat deze korfmosseltjes binnen het bereik van de gruttosnavels kwamen. Zwarte Ibissen hadden eerder met hun langere poten deze prooien al een beetje afgeroomd.
Korfmosselen zijn 3-14 mm lang en grutto's selecteren vooral de exemplaren van 10-11 mm. Ze slikken ze geheel in en kraken ze in de maag. Leo rekende uit dat ze er wel 5600 per dag kunnen eten! In ongeveer 4 weken werkte Skarl er zoveel naar binnen dat ze een vetvoorraad kon opbouwen van circa 1/3 van het lichaamsgewicht. Volgens Leo voldoende om een reis van zo'n 4000 km te kunnen maken. Skarl vloog de afgelopen dagen met een volle tank dwars over de Sahara om ten westen van Algiers en recht over Mallorca op 9 maart in de Camarque aan te komen. Een etappe van 3000 km. Theoretisch had ze dus nog verder gekund maar er zijn verder niet veel geschikte pleisterplaatsen tussen de Camarque en Nederland. We zijn reuze nieuwsgierig hoe lang Skarl in de Camarque blijft en wanneer ze naar Nederland vertrekt. We volgen het van dag tot dag en houden u op de hoogte.

Reageren

Ook Warkum is terug gevonden

17 februari 2010

Gerrit Gerritsen (Vogelbescherming Nederland)

Op 16 februari 2010 kreeg ik een SMS-bericht van RUG-onderzoekers Job ten Horn en Ysbrant Galama. Circa 35 km ten oosten van Setubal kregen ze Warkum in de telescoop. De grote zoekactie in Portugal en Spanje verloopt dus zeer succesvol. Na eerder Skuzum, Heidenskip en Parregea nu dus Warkum boven water. Het is momenteel een enorm spektakel in Portugal. Tienduizenden grutto's doen zich tegoed aan rijstkorrels en brengen zo hun conditie op peil voor de laatste etappe naar Nederland. Wanneer zullen ze vertrekken? De spanning stijgt!

3 Reacties

Heidenskip is in Portugal

12 februari 2010

Gerrit Gerritsen (Vogelbescherming Nederland)

Op 12 februari kreeg ik een SMS-bericht van Jos Hooijmeijer van de RUG. Hij had Heidenskip gezien bij Porto Alto (dichtbij Lissabon) in een groep van 15.000 grutto's op een geploegd rijstveld. Dit is mooi nieuws want Heidenskip was eind juli het laatst gepeild in Guinee-Bissau. We weten nu gelukkig zeker dat ze nog leeft. Jos berichtte de dag erna dat hij Parregea in de telescoop had gehad, iets ten oosten van Setubal in een groep van 6500 grutto's. In 3 weken hebben de RUG-onderzoekers inmiddels 123 vogels gezien die ze de afgelopen jaren in ZW-Friesland als broedvogels hebben geringd. Portugal is op dit moment dus de plek voor onze grutto's. De spanning stijgt wanneer ze koers zetten naar Nederland, waar ze gezien het winterse weer nog beter kunnen wegblijven.

Reageren

Skuzum is in de Spaanse Extremadura

8 februari 2010

Gerrit Gerritsen (Vogelbescherming Nederland)

Op 29 januari is Skuzum gezien in een rijstveldencomplex bij St Amalia in de Spaanse Extremadura. Roos Kentie was de gelukkige en ontdekte Skuzum met de telescoop in een groep van enkele duizenden grutto's. Skuzum was eind juni het laatst gepeild aan de Spaanse zuidkust bij Huelva en sindsdien geen spoor. Gelukkig leeft ze dus nog. De grote vraag is of ze in Spanje heeft overwinterd of tussen eind juni en 29 januari op en neer is gevlogen naar West-Afrika. Voorlopig blijft dat een raadsel.

Reageren

Nijhuizum nonstop van Senegal naar Portugal

25 januari 2010

Gerrit Gerritsen (Vogelbescherming Nederland)

De voorjaarstrek is begonnen en daarom neem ik het stokje over van Leo Bruinzeel en Jan van der Kamp, die de afgelopen maanden de verplaatsingen in Afrika hebben beschreven. Nijhuizum is de eerste die vanuit Afrika in Europa terugkeert en hoe. In de nacht van 14/15 januari pikte de satelliet haar op boven West-Sahara. Op de grens met Marokko vliegt ze de Atlantische Oceaan op en gaat maar liefst tot 350 km uit de kust. Op 18 januari wordt ze gepeild in het grote rijstveldencomplex direct oostelijk van de Taag ter hoogte van Lissabon. De precieze aankomst weten we helaas niet omdat we nu 1 peiling per 3 dagen ontvangen. Maar we denken dat ze daar in de ochtend van 16 januari is aangekomen.
Nijhuizum kunnen we nu toch wel onze "rijstgrutto" noemen. Na de nonstop vlucht vanuit Nederland verbleef ze tot ongeveer 8 oktober in de rijstvelden van Guinee-Bissau. Toen vertrok ze naar een rijstveldencomplex in Noord-Senegal waar ze ruim 2 maanden bleef . En nu dus in de Portugese rijstvelden. Vooral door het werk van de Portugese bioloog Pedro Lourenco is recent veel bekend geworden over de enorme betekenis van dit uitgestrekte rijstveldencomplex. Grutto's zoeken daar naar rijstkorrels, die bij de oogst zijn blijven liggen. In januari/februari liggen echter de meeste rijstvelden droog en is het voor de grutto's erg bewerkelijk om de rijstkorrels uit een droge kleibodem te peuteren. Maar als de irrigatie begint en de eerste rijstboeren gaan ploegen, zijn de grutto's daar letterlijk als de kippen bij omdat dan weer nieuwe korrels aan de oppervlakte komen. Samen met meeuwen en koereigers achtervolgen de grutto's de ploegende boeren. Omdat ze ook hier de natste percelen prefereren, kunnen er gigantische concentraties voorkomen. In 2006 verbleef zo een groep van c 33.000 grutto's meerdere dagen op een oppervlakte van minder dan 10 ha. Toen een bruine kiekendief deze megagroep naderde, gingen ze op de wieken, wat een indrukwekkende vliegshow werd (zie foto).
Door de hoge rijstkorreldichtheid, die kan oplopen tot 7000 korrels per m2, kunnen ze dagenlang een kleine oppervlakte benutten. Uitgaande van een oogst van 7000 kg/ha levert 5% valrijst 350 kg/ha op. In natte jaren is het valrijstpercentage hoger dan 5% omdat de combines dan minder efficiënt kunnen oogsten. Grutto's zijn meesters om de velden met de meeste valrijst te vinden.
Terug naar Nijhuizum. Wat zal ze gaan doen? Blijven in Portugal en dan nonstop naar Nederland of toch via een stop in Frankrijk? Of gaat ze ook uitstapjes maken naar de Spaanse rijstvelden in de Extremadura, zo'n 300 km oostwaarts. De komende weken zullen diverse onderzoekers actief zijn in zowel de Portugese als Spaanse rijstvelden, met name te kijken welk deel van de Nederlandse broedvogels (te herkennen aan kleurringen) de winter heeft overleefd. Het zou maar zo kunnen dat Nijhuizum in beeld verschijnt. We zullen haar via de satelliet op de voet gaan volgen en via dit weblog verslag doen. Tussen half februari en half april hebben we dagelijkse peilingen, dus veel nieuws.
Dat gruttobescherming een internationale noodzaak blijkt helaas ook nu weer bij Lissabon. Er zijn serieuze plannen om juist in dit rijstveldencomplex het nieuwe vliegveld van Lissabon aan te leggen. De Portugese overheid is inmiddels op de hoogte van de sleutelrol van dit gebied voor grutto's en vogelbeschermers zullen de procedures nauwlettend volgen. Dit is de enige plek op de trekroute waar ongeveer de helft van alle Nederlandse broedvogels tegelijkertijd verblijven. Dit gaat dus ergens over.

1 Reactie

RIP Gaast – Satzender gevonden!

8 december 2009

Jan van der Kamp (A&W)

Het is niet anders: aan het avontuur en het leven van Gaast is een einde gekomen. Pakweg een week na aankomst in de malinese Binnendelta van de Niger viel de zender stil, maar niet uit. Het satellietsignaal bleef hangen in een klein vissersdorpje niet zover stroomaf van waar Gaast in eerste instantie gepeild was, en de temperatuurlogger gaf aan dat het gebeurd was met deze grutto. We hebben vervolgens met onze Wetlands International partner in Mali zo gauw mogelijk een opsporingsactie op touw gezet. Dat was geen sinecure, want veel moeilijker heeft Gaast het ons niet kunnen maken door koers te zetten naar een vrijwel onbereikbare plek. Dankzij schipper Sine Konta, die de Delta als zijn broekzak kent, slaagden hij en WI-medewerker Mori Diallo erin op deze afgelegen plaats van bestemming te komen. Na aankomst kostte het hun een paar dagen om de zender boven water te krijgen: eerst moest de nodige argwaan bij de mensen in het dorp overwonnen worden. De vissers deden voorkomen alsof de zender hun niks zei, maar na geduldige uitleg van het hoe en waarom van zenderonderzoek en de tussenkomst van de dorpsoudste met zijn raadgevers werd de satellietzender uiteindelijk opgespoord en overhandigd.

Wat was er gebeurd met Gaast? Enquêtes over vogelvangst in de Binnendelta die we rond de eeuwwisseling hebben gehouden, wezen er op dat er in deze zuidwesthoek van de Delta relatief veel geschoten wordt, terwijl elders vooral met netten gewerkt wordt. Dat Gaast geschoten zou zijn, had ons dus niet verbaasd. De vissersjongen die Mori en Sine de dag na de zenderoverdracht de plek liet zien waar hij de grutto had gevonden, vertelde echter dat de vogel in zijn fuikopstelling terecht was gekomen. Gewoon per tragisch toeval in een visnet dus, en niet eens in netten die gebruikt worden door een aantal gespecialiseerde vogelvangers die met het zakkende water meereizen. Vogels lijken in deze streek niet systematisch bejaagd te worden, wel werd door  de vissers uit het dorp gezegd dat als de visvangst onrendabel wordt aan het eind van het visseizoen, ze wel es vogels proberen te vangen voor eigen consumptie. Dat is in hun opvatting mooi meegenomen, en de noodzaak om het met anderen over die vangsten te hebben bestaat niet; ze wagen zich dus ook niet aan een vangstschatting per seizoen.

We zullen nooit weten of Gaast aan ‘loop migration’ deed: via Spanje naar het zuiden en oostelijker via Mali-Italië weer naar het noorden. Het lijkt er inmiddels wel op dat de overwinteraars het ruimer zien dan wij. Neem Nijhuzum en Gaast die in Nederland vlak bij elkaar broedden. Die vertrokken ruim na elkaar, waarbij de één wel (Gaast) en de ander niet het Iberisch schiereiland aandoet. Vervolgens zitten ze weer vlak bij elkaar in een kerngebied bij Bissau van waaruit ze in verschillende richtingen een onverwacht grote sprong maken: Gaast oostwaarts naar Mali en Nijhuzum ‘terug’ naar de Senegalrivier  op de grens met Mauretanië. Voldoet het kerngebied in Guinee-Bissau -dit jaar- niet aan hun habitat-eisen? Rare beesten, die grutto’s.

Reageren

Gaast vliegt naar Mali!

8 november 2009

Jan van der Kamp (A&W)

Albert’s Italian Connection revisited? 
Wie had dat gedacht: Na Nijhuzum die een grote sprong noordwaarts maakte (van Guinee Bissau naar de Senegalrivier), is Gaast hem nu landinwaarts gesmeerd, helemaal naar Mali! Terwijl we net het vermoeden hadden gekregen dat Nederlandse grutto’s tegenwoordig niet meer in Mali verzeild raken. Het leek ons waarschijnlijk dat de zeer lichte afname in de aantallen overwinterende grutto’s in de Binnendelta van de rivier de Niger in Mali voor rekening kwam van het aandeel Nederlandse grutto’s dat zich hier tot vrij recent (terugmeldingen bewezen dat) aansloot bij de Oost-Europese beesten in deze immense vloedvlakte, een lap zo groot als Nederland. Een soort opdrogingseffect dus in de randen van hun winterverspreiding, dat we ook zien langs de kust van Guinee Conakry waar aantallen in het laatste decennium van de vorige eeuw met 90% slonken.
Zo te zien zit Gaast in de buurt van Tenenkou, in het zuidwesten van de binnendelta; daar ligt een bedijkt rijstgebied waar tijdens de vloed water gecontroleerd wordt ingelaten, en weer geloosd als het water in de rivier weer zakt. De vogel is overigens niet gespot in deze rijstzone maar lijkt zich in die buurt op te houden langs een zijrivier van de Niger, de Diaka. De vloed die eenmaal per jaar door het gebied loopt is in deze hoek van de delta nu zo’n beetje op z’n hoogst en cultuurrijst zoals bij Tenenkou is net als de langstengelige drijfrijst -en de bolanha-rijst in Guinee Bissau- nog volop in de groei, dus dat maakt dit habitat oninteressant omdat het voedsel onbereikbaar is. De vloedvlakte oogt bij overstroming als een eindeloze groene zee van drijvende vegetatie die in wisselende dichtheid voorkomt.
Wat ie mogelijk doet is zich ophouden aan de oevers van de overstromingszone en misschien al, achter de zakkende waterlijn aan, de eerste droogvallende slikrandjes verkennen. Helemaal uit de lucht valt dit beeld niet, want tijdens veldwerk in deze tijd van het jaar bleken kleine groepen grutto’s zich op te houden langs de ondiepe randen van overstroomd gebied. Later in het seizoen verzamelen deze groepen zich steeds meer in drassige zones die ontstaan en weer verdwijnen naarmate het water verder zakt. Je loopt dan de kans dat je tegen een concentratie van 20 000 tot 40 000 grutto’s aanloopt in het centrale merengebied van de binnendelta.
Overigens had Albert Beintema een kwart eeuw terug al bedacht dat grutto’s van de Atlantische kust in West Afrika naar Mali zouden kunnen vliegen om vervolgens via Italië weer terug te vliegen naar Nederland. Of er toch iets waar is van Albert’s Italian connection zou dit overwinteringsseizoen dus alsnog kunnen blijken.

Reageren

Nijhuzum naar het noorden vertrokken

14 oktober 2009

Leo Bruinzeel

Nijhuzum is alweer vertrokken uit Guinee-Bissau. De vogel werd op 4 oktober nog gepeild in Guinee-Bissau, vloog over de Casamance, over Gambia en over Senegal en is op 10 oktober gepeild op de grens van Mauritanië en Senegal.

Reageren

Nijhuzum en Gaast in Enxude, Guinee-Bissau

8 oktober 2009

Leo Bruinzeel

De legsels van Nijhuzum en Gaast lagen in Friesland circa 5km van elkaar verwijderd. Op dit moment bevinden ze zich in Guinee-Bissau, vlakbij Enxude, zo'n 5000km van hun nestplaats.
En wederom zitten ze zo'n 5km bij van elkaar verwijderd. Enxude heeft een weerstation en online kunnen we zien dat het daar nu overdag zo'n 30° Celsius is, terwijl ‘s nachts de temperatuur daalt tot slechts 25 graden. Dat is voor een vogel van het formaat van een grutto een ideale temperatuur. Het is niet te warm en niet te koud. Ze hoeven dus geen extra energie te besteden aan het warm houden of koelen van het lichaam. De vogels die nu nog in zuid Spanje zitten (waar het nu tussen de 15 en de 25 graden is, en waar het binnenkort kouder wordt) moeten wel rekening houden met een beetje extra stookkosten. Dit betekent dat de vogels in Spanje meer moeten eten dan de vogels in Guinee-Bissau. De volgende stap is om erachter te komen hoeveel moeite de vogels moeten doen om aan hun eten te komen, immers als er voedsel in overvloed is maken deze extra kosten niet uit, maar het verhaal wordt anders als het voedsel schaars is. Deze berekeningen kunnen vergeleken gaan worden met de extra kosten van het vliegen. Het maken van dit soort geavanceerde rekensommen is het werkterrein van de dierecologie. Door minutieus de verschillende strategieën door te rekenen kom je erachter wat voor keuzes de grutto's maken en als je deze beslissingen beter in de vingers hebt, kun je de vogels beter begrijpen en beschermen. 

Reageren

Kiezen grutto’s traditionele wetlandgebieden of rijstgebieden? Of beide….

28 september 2009

Leo Bruinzeel (A&W)

We krijgen nog geregeld peilingen door van acht grutto's, helaas van zeven grutto's worden op het moment geen signalen meer opgepikt door de satelliet. Warns werd reeds is het broedseizoen gepredeerd. Van de overige zes weten we van vier vogels vrijwel zeker dat de zender of de batterij het probleem is; van de andere twee is de oorzaak onduidelijk. Van de acht actieve zendervogels bevinden zich er drie in Guinee-Bissau ( Ferwalde, Nijhuzum en Gaast), twee in Senegal (Skarl in Noord-Senegal en Warkum in de Casamance in Zuid-Senegal) en drie op het Iberisch schiereiland (Hylpen en Parregea in Portugal, Himmelum in Spanje).
We weten dat grutto's steeds meer afhankelijk worden van rijstvelden, maar het is frappant dat alle grutto's nu, in de najaarsituatie, verblijven op en rond natuurlijke grootschalige wetlandsystemen. De vogels in Spanje en Portugal bevinden zich rond de Marismas del Odiel (delta bij Huelva) , de monding van de Rio Guadiana en de monding van de Sado/Taag. De vogels in Guinee-Bissau en de Casamance bevinden zich alle in een aaneengesloten wetlandsysteem, met traditionele rijstbouw, en de vogel in Noord Senegal zitl in of nabij de vloedvlakte van de Senegal rivier. Rijst wordt vooral verbouwd in laag gelegen gebieden, juist op die plaatsen waar ook natuurlijke wetlands liggen (of in sommige gevallen: lagen). Zou het kunnen dat de grutto's hun gebiedskeuze in het najaar mede laten sturen door de aanwezigheid van traditioneel veilige wetlands om te rusten/slapen in combinatie met naburige rijstvelden om te foerageren? Gaan ze in het voorjaar dezelfde keuzes maken? Of moeten ze dan een andere afweging maken tussen veiligheid en voedselopname? Over een half jaar zullen we het weten...

1 Reactie

Waarom Ferwâlde en Gaast vertrokken uit de rijstvelden van Diadem, Senegal?

27 september 2009

Leo Bruinzeel (A&W)

Eind juli en begin augustus zaten Ferwâlde en Gaast op de rijstvelden van Diadem in Senegal, waarna ze vertrokken naar Guinee-Bissau. Hun vertrek uit dit gebied is bij na nader inzien niet zo verwonderlijk: de rijst is volop aan het groeien en heeft al een lengte van 15-20cm bereikt en de waterstand in de rijstpercelen is zo hoog dat de vogels er amper kunnen lopen. Dit bemoeilijkt het foerageren. In deze regio is maar op beperkte schaal natuurlijke habitat beschikbaar. Idrissa Ndiaye bezocht dit gebied op 26 en 27 augustus, toen Ferwâlde en Gaast al enkele weken in Guinee-Bissau zaten en er zaten toen niet veel grutto's meer. Kennelijk kiezen de Grutto's er voor om verder te trekken naar Guinee-Bissau waar het merendeel van de grutto's verblijft.

Reageren

Molkwar moet zwemmen om aan de kost te komen!

14 september 2009

Leo Bruinzeel (A&W, Altenburg & Wymenga ecologisch onderzoek)

Op 23 augustus werd Molkwar voor het laatst gepeild in de Rijstvelden van Debi in Senegal, op de grens met Mauritanië. Voor een grutto die de Sahara oversteekt, is dit de eerste gunstige stek na de woestijn. Naast de rijstvelden, die ingericht zijn sinds de jaren tachtig, bevinden zich in de directe omgeving twee belangrijke natuurgebieden: de Djoudj in Senegal en Diawling in Mauritanië. Op 25 augustus, twee dagen na de laatste peiling van Molkwar, bezocht Idrissa Ndiaye dit gebied. Hij stelde vast dat de aantallen grutto’s en kemphanen in het gebied gering zijn en dat dit wordt veroorzaakt doordat de waterstand in de rijstvelden erg hoog is. De grutto’s staan vaak tot hun buik in het water en moeten vaak kleine stukjes zwemmen. De boeren hebben rijst ingezaaid en de hoge waterstand moet voorkomen dat zangvogels en steltlopers de rijst verorberen.

Reageren

• Vorige 1 2 Volgende