Weblog tuinvogeldeskundige Anna Kemp
Ik ben Anna Kemp, de tuinvogeldeskundige van Vogelbescherming Nederland. Thuis bij onze boerderij in de Achterhoek zijn we bezig met de aanleg van een speciale vogel- en vlindertuin.
Graag wil ik de ontwikkelingen en de gebeurtenissen in de tuin met u delen. Misschien doet u nog leuke ideeën op voor uw eigen tuin.
1e Zwaluwtil van provincie Gelderland
Huiszwaluwen metselen met modder en leem hun nest. Doordat dit materiaal steeds minder voorkomt in de natuur, is het voor huiszwaluwen lastig om een stevig nest te bouwen. De huiszwaluw staat op de rode lijst van broedvogels in Nederland. Om die reden willen ook wij iets voor deze zangvogel met opvallend witte stuit doen. Daarmee hebben we gelijk een primeur: in onze NatuurlijkBUITEN tuin op Sinderen staat de 1e huiszwaluw til van de provincie Gelderland. We hebben gekozen voor een zware eiken balk waar de 'Zwaalver-kappe' (Achterhoeks voor zwaluw til) op vastgezet is. Er zijn een paar kunstnesten aan bevestigd in de hoop dat het huiszwaluwen kan verleiden tot… Maar we hebben ook extra leem langs onze vijver aangebracht voor als de kunstnesten niet ‘goed’ genoeg zouden zijn. Gisteren zag ik een paar huiszwaluwen (!) maar verder zijn het vooral boerenzwaluwen die rond ons erf vliegen. Nu afwachten wat er gaat gebeuren, spannend hoor, die natuurontwikkelingen hier.
maandag 14 mei 2012 11:23 · Anna · 1 reactie · reageer
Vogelvoer, niet alleen voor vogels
In deze winterperiode is het bij ons telkens weer genieten van alle tuinvogels die op het voer afkomen: huismussen, groenlingen, kool- en pimpelmezen, vink, merel en roodborst. Dagelijks komen ze allemaal even langs. Vanwege de koude heb ik de grote voedersilo helemaal gevuld, ze kunnen nu wel even iets extra’s gebruiken. Ik heb de deur nog niet dicht gedaan of de eerste huismussen strijken al neer. Netjes verdeeld over de zitstokjes van de silo. Het voedsel aanbod wordt gewaardeerd, zie ze ervan smullen. Ik kijk het even aan en dan ineens valt een bijzonder gedrag op. De huismussen hebben blijkbaar een voorkeur voor een aantal specifieke zaadjes uit het voedersilo mengsel. Gretig weten ze deze lekkernij te bemachtigen waarbij alle andere zaden overboord gegooid worden. Al snel ligt een groot deel van de silo inhoud op de grond. De kippen zijn er ‘als de kippen bij’ om vooral de zonnepitten van de grond op te pikken. Ja, zo gaat het wel erg hard met het voer. Eigenlijk is dit niet de bedoeling, de kippen krijgen ’s morgens hun eigen graankorrels. Ik mijmer en kijk het nog even aan. Er zijn natuurlijk opvangschalen die onder de silo passen, waar het ‘gemorste’ vogelvoer keurig in opgevangen wordt. Dan ineens zie ik, van onder een grote graspol, een muisje met prachtige zwarte, ronde kraaloogjes te voorschijn komen. Op zijn gemak pakt ie een zonnepit in zijn voorpootjes en peuzelt het ter plekke langzaam op. Het smaakt goed waarschijnlijk want ook een volgende zonnepit wordt uitgezocht, en nog een en nog een. Een prachtig gezicht, minutenlang sta ik roerloos achter het raam. Genietend, ook van dit schouwspel….
dinsdag 21 feb 2012 11:20 · Anna · 1 reactie · reageer
Muizen- nu ook mussenruiter
Een keer per jaar, begin augustus, worden in onze natuurtuin de weideboemen gemaaid. Net daarvoor pluk ik nog een flinke, kleurrijke bos voor op keukentafel. Het lange maaisel laten we een paar dagen liggen en zetten het vervolgens, net als vroeger, op hooiruiters. Dit is een soort wigwam van 3 houten palen, van ca 2 meter hoog, die bovenaan met elkaar verbonden zijn (en op 30 cm hoogte dwarslatten heeft). De ruiter bedekken we met het maaisel. Het lange gras met bloemen is van de grond, op de ruiter kan de wind er goed doorheen waaien en droogt snel. Binnenin en onder de wigwam is een holte. Hier kunnen kleine zoogdieren (muizen) onder kruipen. Wij spreken niet meer van hooiruiter maar muizenruiter. De steenuilen rond ons erf hadden dit heel snel in de gaten.
Nu, in de winter, verplaatsen we regelmatig een hooiruiter naar de schapenweide. De schapen eten maar wat graag van dit hooi. Gisteren zag ik, nadat de schapen al een paar openingen hadden gevreten in het hooi op de ruiter, dat er een groepje huismussen in gingen zitten. Leuk dat deze ouderwetse hooiruiters voor de vogels op ons erf zo’n hoop waard is..
dinsdag 24 jan 2012 10:02 · Anna · 1 reactie · reageer
Huismus onder dak
Op het plaatsje aan de achterzijde van ons huisje is vorig jaar een houthok gebouwd. Van oude balken en 2e hands dakpannen hebben we weer iets nieuws gemaakt, past helemaal bij ons! Het ziet er stoer uit of het er al jaren staat. Afgelopen winter hebben we ons een aantal dagen flink in het zweet gewerkt met zagen en kloven voor een nieuwe wintervoorraad hout. Het houthok kon helemaal tot de nok gevuld worden. Na afloop geeft dat altijd zo’n heerlijk gevoel, laat de winter maar komen, ons kacheltje kan er lekker van branden. Het leuke van dit houthok is dat een groepje van 20 huismussen het ontdekt hebben. Aan de rechterkant, tussen de bovenste rij houtjes en de dakpannen is net genoeg ruimte voor de mussen om tussen te kruipen. Sterker nog, ze overnachten er zelfs met z’n allen, het is blijkbaar een droog en veilig plekje. Het grappige is nu dat we ze er elke ochtend een voor een onder uit zien kruipen. Zo tegen half 9 ontwaken ze en blijven dan nog even op het voorste blok hout zitten om te wennen aan het daglicht (lijkt het). Dan ineens worden ze actief. Het eerst vliegen ze naar de grond waar wij altijd wat broodkruimels strooien. Heb alleen een dilemma. We moeten halverwege de winter het hout in het linkervak maar aanvullen met hout uit de schuur, want dit gezellige beeld van al die huismussen onder het dak wil ik geen dag missen.
donderdag 1 dec 2011 13:25 · Anna · 4 reacties · reageer
bottelrozen
Als ik richting de natuurtuinen loop vliegt een groepje vogels op, in een oogopslag zie ik dat het dat het groenlingen zijn. In de vlucht zijn hun gele vleugelstrepen en gele staartbasis goed zichtbaar. Ze hebben de bottels van de gemengde bottelrozen weer ontdekt. Eén groenling blijft dooreten terwijl ik heel dicht bij hem sta. Met zijn dikke, stevige snavel peutert ie de zaden eruit. Een aantal blijven aan zijn snavel kleven en als een gulzige snoepert kijkt ie me aan. Een pracht gezicht, hier geniet ik van! 'Neem het er maar goed van, er staat genoeg', zeg ik hem zachtjes maar bemoedigend toe. Argwanend kijkt ie mij aan en vliegt plots op. Toch te dichtbij. Ik volg hem in de vlucht richting de hoge els, waar ook de anderen naar toe zijn gevlogen. Tegen het zonlicht in zie ik mooi hun silhouetten in de boom. Ik loop een stukje door en kijk nog even om. Ze vliegen achter mij al weer naar de rozenbottelstruiken. Ze zijn onweerstaanbaar, die bottels....
woensdag 2 nov 2011 09:58 · Anna · 1 reactie · reageer
Mijn Vogelweb
- Foto's, video's en geluiden
- Een eigen weblog
- Vogelwaarnemingen
- Prikbord